هیولای فرانکنشتاین به این آگاهی دست می‌یابد که ذهن او یک جهان کامل است؛ آتیلا، برهنه سوار بر اسبی سفید، مردمش را از خواری نجات می‌دهد؛ ویوای تند و تیز از ناکامی‌های زندگی زناشویی گله می‌کند و به شخصیت مرثیه‌سرای کنتس خون‌آشام، الیزابت باتوری تبدیل می‌شود؛ لوئیس والدون نیز یک توریست آمریکایی امروزی است که به دنبال تابلوی مفقودشده مونا لیزا می‌گردد.

مستندی درباره جنبش سینمایی خشونت‌آمیز «پولیزیوتسکی» ایتالیا در دهه ۱۹۷۰ که در نگاه اول به نظر می‌رسد کپی‌برداری از فیلم‌های جنایی آمریکایی مانند «هری کثیف» یا «پدرخوانده» باشند، اما در واقع به مسائل ایتالیا مانند مافیای سیسیل و تروریسم سرخ می‌پردازند. شاید حتی جالب‌تر از خود فیلم‌ها، روش‌های تولید شتاب‌زده (بازیگرانی که بدل‌کاری‌های خود را انجام می‌دادند، فیلم‌برداری مخفیانه، نبود صدای سر صحنه) و تداخل بین جنایات واقعی و جنایات سینمایی باشد.

جنگو (آنتونی استفن) از "مُرداک" (ویلیام برگر) یک جایزه بگیر کهنه کار می خواهد تا "فارگو "(ریکاردو گارونه) مرد بانفوذی که در پوشش مزرعه داری، کارگران مکزیکی را به بردگی کشیده را به همراه افرادش رسوا کرده و از بین ببرند. در این راه دوست قدیمی جنگو به همراه مایا (نیکولتا ماکیا وللی) دختری که فارگو به زور قصد ازدواج با او را دارد به جنگو کمک می کنند و ...

در این نقیضه فیلم‌های جاسوسی، کلی، مامور سیا، در ریودوژانیرو در حال جاسوسی از یک صنعتگر ثروتمند به نام دیوید آردونیان است که مخفیانه قصد دارد جهان را عقیم کرده و دوباره آن را با حرم‌سرای خود پر کند. سوزان فلمینگ، جاسوس بریتانیایی، به کلی کمک می‌کند.